Kratka povijest bolesti | Helena Burić

KOTLOVINA

 

na prozoru sazrijeva žega
fasada se ranim jutrom povija pod suncem
zavjese lelujaju poput indijskih plesačica
zapletene u ostatke stvarnosti
zrak je rastopljeno staklo
grad se puŔi
ja puŔim
kroz raskriljene prozore automobila
frcaju žvake i opuŔci cigara
na asfalt natopljen maslinovim uljem
dobacujemo majku jedni drugima
ulaŔtene metalne muhe ginu na ŔoferŔajbi
frckajući smeđim žilicama po staklu
kojeg su na pumpi oprali srednjoŔkolci
krčkamo se u loncu s kotlovinom
černobil kočnica i tankih živaca
sintetika natopljena znojem
veliki bljeŔtavi pisoar
na radiju javljaju
da požar pustoŔi miljama daleko
tvoje ruke u Ŕirokim zaveslajima
klize pučinom
u uŔima mi zuji od tiŔine tih pokreta
usne oblikujeÅ” u TIMBEEER
pokuŔavam ostati uspravna
ali se lomim ploŔtimice
ostajem sjediti na svom kolcu u izlogu pečenjarnice
povorka je nadomak centru