Kuća na otoku | Silba Ljutak

GRAFIT

moja Mama se uspela na onu razinu Grada
gdje tuga postaje grafit
na ogradi povijesnog instituta

historiografija počinje
bez interpunkcijskih znakova
pa razmacima odjeljuje obroke
pune ugljikohidrata i bjelančevina
za emocije koje se moraju uravnotežiti

u prolazu je ostavila
veliki val u akrilnoj mahovini
i progutala prostoručnu skicu
žene bez lica

spremila ju je u unutrašnji džep
second hand košulje
koju nosi svako otočko dijete
prije no što nauči
da je prehrana stvar izbora

historiografija se nastavlja
ponekim plahim zarezom
na etiketi s mikronutrijentima
pažljivo raspoređenim
prema nadmorskoj visini postanka

postale su prijateljice
žena bez lica i moja Mama
koja je počela otpuštati tragove svoje tuge

izabrale su da neće pojesti jedna drugu