Ljiljan u trnju | Fikret Cacan

SREBRENICA

M. Corradeu

Sestro nad bezdnom zanjihana,
haljetak oko tebe lebdi
i bukova se svija grana;

u srcu mi se spomen ledi
na raspršene šumom žene
što ú smrt utekle ste bijedi;

odjednom si bez odvedene
djece i vriske oko nogu
i muža ispražnjene zjene;

razaznat konopac ne mogu
od lišća i od gorkih suza
s kojima svraćam pažnju Bogu;

a vunena se tvoja bluza
crveni kao voćka zrela
na peteljki od čvrstih uza;

što podnose težinu tijela,
ali ne duše koja hlapi
između oblaka i jela;

i nosi kao sitne kapi
muke i brige domaćinstva
koje bez tebe hladno zjapi;

bila bi ondje pustoš ista
da nije zvijeri, iz tih šuma,
što potječu li iz nebivstva

ili su okot hladnog uma
anglo i franko niskozemskog
što se došuljao bez šuma;

gdje te je našlo oko svjetskog
snimača što je skoro umro,
jer stiže na to kleto mjesto

zauvijek očajno i tmurno,
a davnašnju mu je vedrinu
raznijelo ovo vrijeme burno

u kojemu se mnogi brinu
još samo za trun zadovoljstva,
a krvavu ne slute Drinu.

(1995)